De handicap overwonnen
Je wilt graag motorrijden, maar je hebt een handicap. En iedereen vindt dat je er daarom maar beter niet aan kunt beginnen. Wat doe je dan? Afhaken of tegen de klippen op je droom verwezenlijken? De dove Liesbeth Oud (29) uit Schijndel deed het laatste. Een interview met een motorrijdster die haar handicap overwon.
Waarom ben je gaan motorrijden? Dat ligt niet voor de hand als je doof bent.
'Nee, niet echt. Zo'n dove op een motor hoort geen toeters en sirenes. Dat moet wel gevaarlijk zijn. Dat is tenminste de algemene gedachte. En de meeste doven denken dat ook. Er zijn 200.000 doven in Nederland en nauwelijks meer dan een procent daarvan rijdt motor. Ze zijn zo gewend te leven met beperkingen dat ze zich ervan hebben afgesloten.'
'Ik geef les op een VMBO-instituut aan dove brugklassers en niemand droomde ervan later te gaan motorrijden. Gewoon omdat ze dachten dat het niet kan of mag. Dat vind ik jammer, want zelf ben ik gek op motorrijden. Maar nu ze mij elke morgen op mijn Suzuki zien, beginnen ze toch interesse te krijgen. Dat is leuk.'
'Ik ben met motoren opgegroeid. Mijn vader, rij-examinator bij het CBR, heeft altijd motoren gehad. Af en toe zat ik wel eens achterop. Op de PanEuropean of de BMW. Dus ik kende het motorgevoel al. Toen mijn vriend Mark ging motorrijden, ben ik overstag gegaan. Mijn ouders hadden geen bezwaren. Mijn oma was erop tegen.'
'Ik ben vooral gek op snelheid. Dat je zomaar keihard gaat, dat blijft kicken. Misschien is het voor mij wel zelfs extra leuk, omdat ik de motor niet hoor. Dan lijkt het helemáál vanzelf te gaan. Fantastisch om diep in de nacht op een lege snelweg even flink gas te geven. Echt scheuren doe ik trouwens niet. Dit even om oma gerust te stellen.'
'Motorrijden vind ik ook nog eens heel erg stoer. Ik krijg er veel leuke reacties op. Mensen gaan anders naar je kijken. Als dove ben je een gehandicapte. Maar op een motor ben je een motorrijder. Dat is een groot verschil. Je stapt ermee uit een wereld van belemmeringen. Dat een motor een groot gevoel van vrijheid geeft is misschien een cliché, maar zo ervaar is het wel. Maar oma vindt het nog steeds maar niks. Die wil liever dat ik met een auto wordt vervoerd.'