Pampus - Nepal voor een goed doel
Zeven jaar geleden runden Eric Creemers (39) en Nanette Elfring (31), beiden van de sportacademie, een buitensportbedrijfje dat klimcursussen in Frankrijk organiseerde. Een artikel in de Telegraaf over Pampus bracht daar verandering in. De toenmalige beheerders wilden van het eiland af omdat er een tweede kind op komst was. De Stichting Pampus zocht nu naar een jong paar dat op het forteilandje wilde wonen om het beheer over te nemen. Eric en Nanette reageerden direct en werden de nieuwe fortwachters.
Inmiddels zijn ze ruim zes jaar zijn de enige bewoners van Pampus. De vraag die ze het meest wordt gesteld is of ze niet erg eenzaam zijn. Maar dat valt erg mee als je jaarlijks bijna 40.000 bezoekers over de vloer krijgt.
De eenzaamste plek van Nederland
'Soms word je wel eens moe van alle drukte,' zegt Eric in het koffiehuis van het eiland. 'Als je zeven maanden achter elkaar werkweken tot 80 uur maakt, dan kun je soms geen toerist meer zien.' Op dat moment komt er een oude platbodem met een stuk of vijftien passagiers aanvaren. Een kwartier later legt het veer vanuit Muiden aan. Het is op deze middag in eind oktober alweer lekker druk op de eenzaamste plek van Nederland.
Er staat tegenover dat Nanette en Eric vier maanden per jaar de tijd hebben om bij te komen en op reis te gaan. Zo kwamen ze vier jaar geleden in Nepal terecht, om het basiskamp van de Mount Everest te bereiken. Eric: 'Het land is ongelooflijk mooi en de mensen zijn onwaarschijnlijk vriendelijk. En meestal straatarm. Toen we daar in contact kwamen met een weeshuis, wilden we eigenlijk meteen iets doen. Maar je neemt je van alles voor, maar eenmaal thuis verzandt het weer. Maar het bleef knagen.'
Goed voor je ego
Ondertussen kreeg Eric de allereerste Lonely Planet-gids in handen, die de reis over land beschrijft van Europa via India naar Australië. De reis die deels de Zijderoute volgt, bleek in 1972 al redelijk te doen te zijn. Dat bracht Eric op het idee op de motor naar Nepal te rijden. Maar twee praktische problemen stonden de uitvoering in de weg. Eric: 'Ik had geen motor en geen rijbewijs. Het motorrijbewijs dat ik twintig jaar geleden in de Verenigde Staten gehaald, had ik laten verlopen. Dus ben ik weer gaan lessen. Nanette had haar rijbewijs wel en een Transalp. Een half jaar lang heb ik bij haar achterop gezeten. Dat is heel goed voor je ego.'
Om het beschadigde ego te laten genezen, kocht Eric na het behalen van zijn rijbewijs een Varadero - twee maten groter dan een Transalp. Een heerlijke motor, vindt Eric, maar niet geschikt voor het uiteindelijke reisdoel. 'Vorig jaar zijn we op de motor naar Marokko geweest. Schitterend motorland, veel prachtige wegen. Maar je merkt dat de Varadero te zwaar is voor het echte off-road werk. Ik heb hem met hulp van Promotorman Erik van Lent ingeruild voor een gebruikte Africa Twin. Handig aan de Twin is dat hij geen brandstofinjectie heeft, waardoor je ook benzine van mindere kwaliteit kan tanken. En hij heeft spaakwielen. Dus als er een slag inkomt, kan ik die zelf eruit halen.'
De reis naar Marokko was ook de eerste grote test voor Eric en Nanette zelf, want echt ervaren motorrijders waren het niet. En off-road rijden hadden ze nog nooit gedaan. 'Meer dan een slipcursus en een trialtraining hadden we niet gevolgd. Dat was genoeg,'zegt Eric. 'Het ging allemaal vrij makkelijk. Er was voor ons geen beletsel meer om een nog veel grotere rit door derdewereld landen te maken.'
