Terug van de As van het Kwaad

Het plan was om voor het goede doel in drie maanden naar Nepal te rijden. Maar na amper een maand ging het volledig mis met de motorreis van Eric Creemers en Nanette Elfring. Een jaar van voorbereiding kon de prullenbak in en toezeggingen aan sponsors en media kwamen in gevaar. Maar toen kon het echte reizen beginnen...

Eric is sterk vermagerd en zijn vriendin Nanette ligt ziek op bed. Het is de tol die de fortwachters van Pampus hebben betaald voor de sponsorrit van vele duizenden winterse kilometers op hun Africa Twin en Transalp. Het doel van de reis was sponsorgeld bijeen te brengen voor de Stichting Oogzorg Himalaya. Dat is gelukt. Maar de reis zelf verliep alles behalve vlekkeloos. Het zat zelfs zo tegen dat de monsterrit onderweg noodgedwongen een heel andere wending kreeg. Een dag na thuiskomst spreken we Eric over de tegenslag en de meevallers.

'We hadden geen gids, geen kaart en vooral geen idee'

'Het eerste wat fout ging is dat we in Griekenland onderuit gingen. Nanette werd aangereden door een doorrijder en raakte daarbij mij. De schade was 2500 euro en dat hakte diep in ons budget. Dat zou onze mogelijkheden later ernstig beperken.'

'Echt fout ging het in Oost-Turkije. In jaren had er niet zo gesneeuwd en wij zaten er middenin. In de bergen zijn we nog lang doorgereden, totdat we bij een legerstation op ruim 2200 meter hoogte aankwamen. Daar woedde een enorme sneeuwstorm en was het min 18. We hebben drie dagen gewacht op beter weer, maar dat kwam niet. Stapvoets rijden ging niet. We lagen om de twintig meter op de grond. Het was ook erg moeilijk om de motoren aan de gang te krijgen. De carburateurs bevriezen bij dat soort temperaturen. We hebben toen op internet naar de weersverachtingen gezocht. Het bleek dat er 1200 kilometer sneeuw, ijs en temperaturen van -28 voor ons lagen en dat er voorlopig geen verbetering kwam. Het vliegtuig pakken of per vrachtwagen naar Pakistan gaan was geen alternatief meer, want door het ongeluk in Griekenland hadden we daarvoor geen budget. Dus toen hield het op.'

Was dat een moeilijke beslissing om te stoppen? Jullie waren nogal wat verplichtingen aangegaan met sponsors en media.

'Rationeel gezien was het een simpele beslissing. Het was onmogelijk door te gaan. Maar emotioneel was het een klap. We zijn een jaar lang met de voorbereidingen bezig geweest, gidsen, boeken en kaarten gelezen, iedereen erbij gehaald. En dan valt alles in deugen. Met de sponsors hadden we van tevoren wel de afspraak gemaakt dat we in geval van nood altijd de keus moesten houden om te stoppen. Die begrepen dat natuurlijk wel. Maar ja, we hebben allebei wel een traantje moeten wegpinken.'

Maar het is winter en je gaat door de bergen, is sneeuw dan niet te verwachten?

'Ja, we wisten dat sneeuw onze grootste vijand zou zijn. Maar dit was zo extreem, dat was niet te voorspellen. Het weer was bijna nog nooit zo slecht geweest. We zijn alpinisten, dus we zijn wel wat gewend. Maar dit was de ergste sneeuwstorm die we ooit hebben meegemaakt.'

En toen werd het tijd voor Plan B.

'Nou, dat hadden we niet. Maar terug naar Europa wilden we ook niet. Dat konden we niet maken. Dus we besloten naar Syrië te gaan. De benodigde

1/2 >