papieren hadden we niet, maar we zijn gewoon naar de grens gegaan, hebben smeergeld betaald en toen waren we ineens over de grens. We konden door! Dat was fantastisch. Anders zou de rit in een anticlimax zijn geëindigd. Nu konden we het avontuur tegemoet. We hadden geen gids, geen kaart en vooral geen idee. Maar we zeggen altijd dat we geen toeristen willen zijn, maar reizigers. Dus we proberen zoveel mogelijk contacten te leggen, het onbekende te zoeken en alles op je af laten komen. In Syrië konden we onze lol dus wel op.'

Leuk, Syrië?

'Syrië is geweldig interessant. Oké, het is een chaos, het is arm, smerig en lelijk. Maar het is zo enorm anders. Het botst met alles wat wij gewend zijn,

maar het kan heel gezond zijn de zaken eens vanuit een ander perspectief te zien. Syrië dwingt je daartoe.'

Wat viel je op?

'Syrië wordt ook zo ongeveer tot de as van het kwaad gerekend., dus zou je veel vijandigheid ten opzichte van westerlingen verwachten. Maar dat was eigenlijk helemaal niet zo. De mensen zijn echt ongelooflijk vriendelijk. Als er even wat is, staan ze meteen met drie, vier man om je heen om te helpen. Niet omdat ze wat van je willen, nee, echt om te helpen. We hebben ons geen moment onveilig of bedreigd gevoeld. De motoren konden we overal rustig laten staan. Anderzijds proef je ook de enorme onderdrukking van vrouwen. Dat wordt na een paar weken echt benauwend. Maar gaandeweg merk je dat oorlog niet gevoerd wordt tussen mensen, maar tussen machten. Eigenlijk zie je dat de godsdienst zijn greep aan het verliezen is en als reactie daarop verhardt.'

'Wat ook opviel was de totale afwezigheid van initiatief. Alles gaat even traag en lamlendig. Daarin ga je heel snel mee, want anders word je gek. Onze gouden regel werd dan ook: verwacht niets, dan valt het ook niet tegen. Oftewel: Allah wil het zo, dus hebben we er vrede mee. Dat is de beste manier om daar te reizen. Slechte wegen? Vies hotel? Geen internetverbinding? Ach, het zij zo.'

Hebben we daarom ook de tussentijdse verslagen gemist?

'Ik denk het. We hebben onderweg veel geschreven en veel foto's gemaakt. Maar het was erg lastig om met het thuisfront te communiceren. Foto's versturen over internet ging al helemaal niet. Opgestuurde cd-roms zijn niet aangekomen. Daarom houden jullie ons reisverhaal nog even tegoed.'

Uiteindelijk zijn jullie via Jordanië en Turkije naar huis gegaan. Hoeveel kilometers heeft dat voor de sponsorrit opgeleverd?

'De eindstand was bijna 13.250 kilometer. Dat komt vrijwel overeen met de afstand van de enkele reis Nepal die we hadden gepland. Onze sponsors hebben bij elkaar een bedrag toegezegd van 70 cent per kilometer. Dat betekent dat we voor de Stichting Oogzorg Himalaya 9200 euro bij elkaar hebben gereden. Genoeg om een driejarige opleiding van een Nepalese oogarts te financieren.'

Tekst: Jan Dirk Onrust, februari 2004

De reisfoto's vind je hier.