Dat gevoel van vrijheid

Wat vind je nou zo leuk aan motorrijden? Zodra een motorrijder in Blik op de Weg of een motorprogramma wat mag zeggen, is dat de standaard vraag. Het antwoord is al even standaard: 'Dat gevoel van vrijheid, hè?'

Motorrijden is vrijheid, houden ook de meeste fabrikanten ons voor. Die vrijheid verbeelden ze op websites en in folders met foto's van eindeloos asfalt en weidse berglandschappen. Vrijheid is reizen, genieten van de bochtjes, nieuwe gebieden ontdekken, is de boodschap. Maar datzelfde kun je ook van een auto zeggen, dus daar gaat het niet echt om.

Nee, de echte vrijheid zit natuurlijk in de motor zelf. Want anders dan een auto, is een motor zo gemaakt dat je geen echtgenote mee hoeft te nemen. En al helemaal geen jengelende kinderen.

Alleen voor de vorm hebben de motorfabrikanten er een beetje ruimte voor een duopassagier op gemaakt, maar dat is meestal zo behelpen dat je vrouw - als het goed is - bedankt voor de eer. 'Ga jij maar alleen', hoort ze te zeggen.

En dan kun je gaan. In een ruk rijd je naar de Franse Alpen. Al die winkelcentra, antiekboerderijen en gezellige terrasjes kun je ongestoord voorbij razen. Je hoeft niet meer 21 sanitaire stops te maken. En als je onderweg toch wilt stoppen, pak je gewoon de eerste de beste hotelbunker die je vrouw veel te ongezellig zou vinden. Dat is in het kort dat befaamde 'gevoel van vrijheid' waar ze het allemaal over hebben.

Eigenlijk is het gewoon 'het gevoel van eenzaamheid'. Maar copywriters denken dat eenzaamheid een negatieve klank heeft. Wie jarenlang tussen het geklep van collega's, schoonouders, vrouw en kinderen zit, weet wel beter en snakt naar niets anders. Eenzaamheid is de meest onderschatte vorm van plezier. Eindelijk heb je weer eens de kans de zaken helder te overdenken, een eigenwijze mening te vormen, op jezelf aangewezen te zijn, te breken met de geestdodende regelmaat van het dagelijkse leven en ongestoord te winden. De motorfiets is het ideale instrument om dat te verwezenlijken. En als die niet was uitgevonden, zouden mannen desnoods per grasmaaier toertochten gaan maken.

Ik dacht altijd dat motorfabrikanten dat wel begrepen hadden. Maar wat lees ik op de website van BMW over de nieuwe R 1200 CL?

'Het is mooi als je wederhelft het prima vindt dat je motor rijdt. Het is nog mooier als je wederhelft weet waarom je motor rijdt. Daarom heeft de nieuwe BMW R 1200 CL alles aan boord om zelfs de meest kritische duopassagier te overtuigen.'

Zijn ze nou helemaal? Zouden ze serieus denken dat mannen een motor kopen om hun kritische wederhelft te overtuigen? De hele essentie van motorrijden is juist dat je kritische wederhelft thuis kan laten, ook al hou je nog zoveel van haar. Hoeveel moeite hebben echtgenoten niet moeten doen om hun vrouw rijlessen uit het hoofd te praten? Ze wijs te maken dat motorrijden gevaarlijk, moeilijk en koud is? Dat een motor ongeschikt is om antieke prullaria mee te vervoeren? BMW trekt zich er niets van aan.

Wat is de volgende stap van BMW? Komt er een model met een comfortabele triozit om zelfs de meest kritische schoonouders te overtuigen?

Nee, ik heb niets tegen vrouwen op de motor en ook niets tegen vrouwen op de duozit. Maar die duozit hoeft niet langer overtuigen dan een ritje van het plaatselijke café naar de plaatselijke hotelbunker.

Jan Dirk Onrust