2/9
< >

Gesloopt

Onze schaduwen zijn vele meters lang als we bij Sør Varanger - het uiterste noordoosten van Noorwegen - aan een uitloper van de Barentszzee komen. Hier kan ik eindelijk de laatste restanten van mijn achterblokken gebruiken. Er steken twee plukjes rendieren over, wat schapen en even later zelfs een zwart poolvosgezinnetje. Jan trekt de conclusie dat we nu alles hebben gehad en hij legt de laatste kilometers scheurend af. Gesloopt bereiken we vlak voor middernacht ons hotel in Kirkenes.

Ziek als een hond

Strompelend verschijnt Jan in de ontbijtzaal. 'Pijn in mijn poot', zegt hij. 'Geen oog dicht gedaan vannacht.' Hij is gestoken door een horzel, denkt hij. Na een paar aspirientjes zakt de pijn en lopen we naar Grenseland, een reisbureautje dat allerlei grensformaliteiten voor ons heeft geregeld en mede-eigenaar is van het beste hotel van Murmansk. Een medewerker tekent op een kaartje in hoe we in Rusland moeten rijden en geeft geroutineerd de bijbehorende instructies. 'Hier mag je niet stoppen. Daar mag je niet afslaan. Foto's maken niet toegestaan. Dit gebied is verboden en deze stad ook. Kom je er toch dan heb je een probleem.'

Maar de problemen beginnen al aan deze kant van de grens. De onderdelen van de Aprilia zijn niet gearriveerd. En het verkeer in Murmansk schijnt veel te chaotisch te zijn om het zonder remmen te proberen. We besluiten met zijn tweeën op de V-Strom van Jan te gaan. Maar als hij wil opstappen, krimpt hij ineen van de pijn. Het zweet gutst van zijn voorhoofd. 'Ik kan niet rijden', zegt hij. 'Ik ben zo ziek als een hond.'

Een totale mislukking

Het zweet breekt mij nu ook uit. De bekroning op een lange reis door het hoge noorden is geëindigd in een totale mislukking. Weken van voorbereiding zijn voor niets geweest. Ik kan het niet uitstaan. Ik moet naar Murmansk. Hoe dan ook.

Al een paar minuten later dient zich een noodoplossing aan. Bij de ingang van het hotel staat de Sputnik Express, de dagelijkse busdienst naar Murmansk, op het punt van vertrek. 'Kom op, we pakken de bus. Dat gaat toch wel?', dram ik door. Dof stemt Jan toe. En zo kunnen de twee motorrijders toch nog naar Rusland. Maar dan wel zonder motor.

 <   1   2   3   4   5   6   7   8   9   > 



 

Reisseizoen

Het reisseizoen voor motorrijders duurt van juni tot en met augustus. Er valt relatief weinig neerslag.

De wegen

De weg naar Murmansk is geheel geasfalteerd, maar het asfalt is van lage kwaliteit. Grof en scherp, veel oneffenheden en oplapwerk, maar geen grote gaten. Belijning ontbreekt vaak.

Een aantal delen van de regio zijn verboden gebied. Fotograferen van militaire gebieden is verboden.

Het verkeer in de steden is chaotisch.

Benzine

De tankstations die wij tegenkwamen hadden allemaal euro 95. Het Noorse Statoil heeft enkele vestigingen in Murmansk, maar ook enkele Russische merken hebben volwaardige servicestations. Prijs omgerekend ongeveer 0,60 cent per liter (begin 2007).