Noorwegen

9/9
<

Noorwegen - Porsangerfjord

 

Ruim twaalf uur na de operatie zitten we in een comfortabele bus naar Noorwegen. De buschauffeur lijkt op de hoogte te zijn van de medische problemen. Hij geeft Jan wat extra kussens en informeert bij elke stop naar zijn welzijn.

Anthrax-enveloppe

Een arts in het ziekenhuis van Kirkenes trekt overschoenen en handschoenen aan. Daarna zet hij een masker op dat zijn hele gezicht bedekt. Hij verontschuldigt zich. 'Sorry, ik zie eruit alsof ik een anthrax-envelop ga openen, maar we zijn altijd heel voorzichtig als we patiënten uit een Russisch ziekenhuis onderzoeken.'

Zorgvuldig bekijkt hij de operatiewond en constateert dat er vakwerk is verricht. Ook het bijgeleverde rapport dat hij heeft laten vertalen, stelt hem gerust. Voor de zekerheid schrijft hij toch een medicijnkuur voor.
'Kan ik weer motorrijden?', vraagt Jan.
Dat kan, volgens de arts. 'Als u maar wel vaak stopt en de benen beweegt.'

Een groot verschil

Het hotel heeft ook goed nieuws. De onderdelen van Aprilia zijn gearriveerd. Na een half uurtje sleutelen zijn we weer op weg. Jan heeft nauwelijks meer pijn, ik kan weer voluit gaan met de Caponord. De zon schijnt magistraal en de zwaarmoedigheid ligt achter ons. Ik voel me zo licht als een veertje.

We stoppen bij een picknickplaats aan de fjord. Vlak voordat we de weg naar Finland nemen, werpen we nog een laatste blik over het wonderland van Sør-Varanger De kleuren van de huisjes, het water en het groen zijn voller en rijker dan aan de andere kant van de grens. Hier is alles fris, schoon en helder. Bessenstruiken staan in volle bloei en vlakbij ons proberen twee stevige dames in korte broek een paar rendieren te voeren.
'Wat een enorm verschil met Rusland', zeg ik tegen Jan.
'Ongelooflijk, ja', antwoordt hij. 'Wat zijn de vrouwen hier lelijk.'

Tekst en foto's: Jan Dirk Onrust

 <   1   2   3   4   5   6   7   8   9 



 

Oordeel Noordkaap-Murmansk

Klik voor toelichting

Een tocht van Noord-Noorwegen naar Noord-Rusland is een schokkende ervaring. In enkele tientallen kilometers steek je over van de totale ongereptheid naar een ecologische catastrofe. Van pasgeverfd hout naar verwaarloosd beton. Van de hemel naar de hel. Dat geldt zeker niet voor het gehele schiereiland Kola - want ook hier zijn ongerepte stukken van grote schoonheid - maar het is wel de overheersende indruk van de hoofdweg naar Murmansk.

Murmansk zelf is een curieuze bezienswaardigheid. Dat de Sovjets hier, aan de rand van de wereld, een stad van dit formaat uit de grond hebben gestampt, grenst aan het absurde. Mooi is Murmansk absoluut niet, maar het is tenminste een grote stad. En daar ben je na alle kleine Noorse plaatsjes wel weer eens aan toe. Lekker eten, drinken en uitgaan dus, zonder al te veel op de centen te hoeven letten. En dat je eindelijk weer eens elegante dames ziet, is ook niet verkeerd.
Door onze specifieke omstandigheden kregen we de kans kennis te maken met behulpzame, vriendelijke Russen, waardoor de sympatie voor de stad verder is gegroeid..

Kortom: dit is een reis die je echt een keer gemaakt moet hebben. De rit van de Noordkaap naar Kirkenes is enorm mooi. Maar het avontuur begint pas echt als je de lelijkheid van Rusland inrijdt. Dan heb je wat te vertellen thuis.