Dromerig landschapDe meeste passen worden boven de twee kilometer grimmig en ruig, maar de Franse kant van de Col d'Agnel oogt eerder zachtaardig en dromerig. Een breed dal met stompe hellingen, die zijn bedekt met lichtgroene en -bruine grassen - wat erop wijst dat de Queyras een droog en zonnig klimaat heeft. Dat doen de vele zonnewijzers die je hier ziet ook, maar dat terzijde.
Het asfalt slingert mooi, maar zonder veel drama door de weidse, zeer rustige vallei. Pas in de buurt van de top, die naast de Pain de Sucre (3208 m) ligt, zijn er wat pittige haardspeldbochten en stijgingen tot 16 % nodig om uit het dal te komen.