Toch heeft de toppositie de Col de la Bonette niet de roem gebracht die je zou verwachten. Ze hoort niet echt bij de grote motorpassen als Stelvio, Furka, Isèran, Galibier, Grand St. Bernard, Timmelsjoch en St. Gotthard. Veel motorrijders lijken de Bonette niets eens te kennen. De keren dat ik er was, was het dan ook veel stiller dan ook op de beroemde passen.

Mankeert er is aan de col? Helemaal niets. Maar het probleem is dat hij nauwelijks een toeristische historie heeft. Eeuwenlang was het een militair muilezelpad, dat een aantal keren werd verlegd. In 1860 besloot Napoleon III er per decreet een echte, zij het militaire, weg van te maken. Pas in 1961 kreeg de col zijn huidige vorm, maar de noordelijke helft bleef militair terrein. Daar mocht je volgens mijn antieke Michelin-gids uit 1964 dan wel doorheen, Niet eerder dan in 1976 werd de col in zijn geheel geopend voor het publiek. En nog eens 11 jaar later waren de plannen uit 1961 volledig gerealiseerd.