col de tende

De waanzinnige col

Sinds ik jaren geleden een fotootje zag van de Col de Tende, wilde ik er naartoe. Maar liefst 48 haarspeldbochten zijn hier in het paard-en-wagentijdperk waanzinnig dicht op elkaar gelegd. Als je het deel onder de toegangsweg meerekent, zijn het er zelfs 61. En nu, op een zonnige zaterdagmorgen in eind augustus, sta ik dan eindelijk aan de voet. Borden geven aan dat de maximumsnelheid 20 km/h is en alleen 4x4 voertuigen wordt aangeraden naar boven te gaan. Toch begint de de col geasfalteerd. Maar dat is al lastig genoeg.

De bochten zijn zo krap dat ik er in de eerste versnelling doorheen ga. Ik ben de ene bocht amper uit of ik ga de andere alweer in. Als ik na twintig bochten een ruīne van een oud grenskantoor ben gepasseerd, raakt het asfalt in staat van ontbinding. Een wegdek van steentjes, keien en uitgevreten bochten komt tevoorschijn. Al snel heb ik er mijn handen vol aan. Het is meer stuiteren dan rijden. Ik krijg geen gevoel van controle, blijf zitten om een voetje aan de vloer te kunnen houden, waardoor ik de XT nog minder de baas ben. Hevig vloekend en met verhoogde hartslag en verhitte motor kom ik uiteindelijk aan de top op 1871 m. Wat een geklungel. Waardeloos, dat off-the-road rijden...