Als we door het Europoort-gebied ronken, is er zo weinig verkeer dat ik me even afvraag of de boot naar Hull wel afvaart. Maar P&O gaat gewoon, ondanks de voorspellingen. Het voornemen om veiligheidshalve weinig te eten, vergeten we terstond als we het rijke buffet zien. We stouwen vele ponden naar binnen en hoeven het er achteraf niet eens uit gooien. Het schip blijft wonderbaarlijk stabiel. Maar de echte storm breekt dan ook pas los echt als we de haven komen.
Van kust naar kust
Van Hull naar Cornwall is een kleine 600 km rijden. Met een beetje stevig gassen doe je daar normaalgesproken een uur of zeven over. Maar vandaag niet. Zelfs volgas krijg ik de Transalp vaak niet eens boven de 110 km/h. Het geduw veroorzaakt het ongekend hoge verbruik van 1 op 10.
Door de rukwinden lijkt het alsof een sommige automobilisten zwaar aangeschoten achter het stuur zijn gekropen. We zien fourwheeldrives die als boterhamzakjes tegen de vangrail zijn geblazen en een busje dat op zijn dak in het weiland ligt. In een wegrestaurant toont de tv beelden van overstromingen in Wales. Bij Cornwall zijn schepen op de kust gelopen of zelfs gezonken. En wij, wij voelen ons per minuut heldhaftiger worden. Bij een tankstop vraagt een oude Reliant-bestuurder waar we naartoe gaan. En of er nog wel te rijden valt.
De nieuwsgierigheid slaat om in verbijstering als hij merkt dat we uit Nederland komen en op weg zijn naar Land's End, het uiterste puntje van Cornwall. ‘En dan zeker door naar John O'Groats (het puntje van Schotland - JDO)’, is steevast de volgende vraag van de motorrijder die zijn klassiekers kent. ‘Uiteraard’, liegen we. Het geweten knaagt, maar het ego is gestreeld.
Killers on the road
‘Riders on the storm. There's a killer on the road’, zong Jim Morrison. Op de Engelse M-wegen komen we er zelfs meer dan een tegen. Ze hebben de gedaante van zwalkende bestelbusjes, afgerukte takken en verloren lading. Maar het is op deze zaterdag zo stil dat je het gevaar meestal ruim van tevoren ziet aankomen. Eigenlijk is het gewoon heerlijk rijden. De storm en de bijbehorende stuurcorrecties houden me wakker en scherp. Ik geniet van het enorm van Engelse landschap zonder dat het echt mooi is. Het zal de adrenaline wel zijn.