In het pikkedonker arriveren we in Fowey. Dit kustplaatsje is wel eens omschreven als het meest poëtische van Engeland. Niet vanwege de mooie ligging aan een baai,.maar wel om de vele literaire verwijzingen naar het stadje. Het was onder meer de woonplaats en inspiratiebron van Daphne du Maurier - auteur van Jamaica Inn en Rebecca. Agatha Christie en andere moordschrijvers kwam hier ook meer dan eens. Fowey is buitengewoon lieflijk, maar nu het noodweer de uithangborden laat klapperen, van voetgangers schimmige gedaanten maakt, kun je je voorstellen dat hier in de duistere steegjes iemand de nek wordt omgedraaid.

Klappertanden

De glimmende straten zijn uitgestorven, maar de pubs en restaurants zijn allemaal goed gevuld. Zelfs ons overnachtingsadres, het Fowey Hotel - een schitterend staaltje negentiende-eeuwse glorie - heeft een volle parkeerplaats. In de tuin staan, zoals overal aan de zuidkust van Cornwall, palmbomen. Ze moeten benadrukken hoe mild het klimaat hier is, maar volgens ons staan ze te klappertanden. Het is vanavond hooguit 7 graden.

Honderd kilometer ten westen van Fowey ligt Lizard Point, het zuidelijkste punt van Engeland. Je kunt er via een goede provinciale weg in het achterland komen, maar dat is saai. Veel leuker is het om zo dicht mogelijk tegen de kust aangeplakt te blijven. Met een GPS is dat een fluitje van een cent. Die van ons loodst ons over de meest onwaarschijnlijke kneuterpaadjes in de goede richting. Riviertjes lopen over de weg en soms moeten we een boerenhek openen en weer sluiten om verder te kunnen. Vaak hebben we uitzicht over de grijswitte oceaan.