In de door de zee uitgesleten inhammen, coves heten ze, ontdekken we de de mooiste dorpjes. Het schitterende Mevagissey bijvoorbeeld, waar de vissers in afwachting van beter weer, hun bootjes onderhouden. Of even verderop ligt de volgende parel: St.Mawes, met zijn merkwaardig gebouwde Hendrik VIII-kasteel. In deze plaatsjes proef je de nabijheid van Bretagne misschien nog sterker dan die van Engeland.
Nog onengelser wordt het vijf kilometer boven St.Mawes, als we in een bos met een pontje een brede rivier oversteken. De heuvelachtige oevers zijn hier geheel bedekt met oerwoudachtige, hangende bomen. Het is alsof we over de Mekong-delta varen - inclusief tropische regenbui - waar 'Charlie' elk moment kan opduiken. Onwerkelijk.
Lizard Point: de Zuidkaap
Bij Lizard.Point keren we terug in de rauwe realiteit. Een ouder echtpaar, dat we eerder in St. Mawes tegenkwamen, is tegen een omgevallen boom gereden. Toegesnelde hulpdiensten halen de oudjes uit hun gekantelde Peugeot.
Op de kaap zelf is de hel losgebarsten. Het stormt niet meer, het kolkt. Het ene moment heb je de storm van voren en het andere moment in de rug. Lopen is nauwelijks mogelijk. De motoren kunnen we alleen overeind houden in de beschutting van een gesloten souvenirshop.
Lizard Point is lang niet zo bekend en toeristisch als Land's End, maar wij zijn het erover eens dat deze Zuidkaap imposanter en ruiger is. Geen toeval dat je hier vlakbij, in Porthleven, het Shipwreck Centre vindt, dat uitlegt hoe, waar en wanneer vele onfortuinlijke schepen vergingen. Nog een reden om Lizard Point niet meer te vergeten is de dikke, zelfgemaakte aardappelsoep van het cafetaria.