Mount en mont

Op veel plaatsen doet de Cornische kust denken aan de Franse. Bij Marazion is zelfs ronduit sprake van plagiaat. 'Kijk, daar heb je Mont Saint-Michel!' roept Jan verbaasd uit als hij een kasteelachtig klooster op een rotseiland ziet liggen. Bijna goed. Het is St. Michael's Mount. Beide kloostereilanden zijn historisch nauw met elkaar verbonden. En net als de Normandische wereldattractie is het eiland bij eb over een dam bereikbaar. Hoewel Cornwall de vergelijking met Normandië en Bretagne goed aankan, legt 'de teen van Engeland' het hier af. De Franse en Cornische versie Mont Saint-Michel verhouden zich als hoofdkantoor tot filiaal.

Fijnbesnaarde mensen

Halverwege Mount St. Michael en Land's End ligt Lamorna Cove. In deze lange, smalle kloof groeien tal van exotische bomen en planten. De huisjes die tussen het groen zijn verstopt, worden vooral bewoond door kunstenaars. Een riviertje dartelt door het dal. Dit is niet minder dan een paradijsje.

Middenin deze Hof van Eden staat het Lamorna Cove Hotel dat fijnbesnaarde mensen ontvangt, die hier willen schilderen, fotograferen en genieten van de exclusieve Japans-Engelse keuken. In dit smetteloze hotel meld ik me met een paffende Jan bij de receptie.
'Het spijt me zeer, mijnheer, maar roken is hier helaas niet toegestaan,' stamelt de receptionist.
'Ach, stom van me', mompelt Jan. Als hij naar buiten wil lopen om zijn peuk te doven, ziet hij onze modderige voetafdrukken in het rode tapijt staan. De receptionist ziet het ook. Jan biedt zijn welgemeende excuses aan. 'Sorry hoor, maar we hebben net in een weiland staan te pissen. Vandaar.'

Mocht dit hotel om een of andere reden niet meer toegankelijk zijn voor motorrijders, dan kun je altijd nog terecht in Penzance, hier niet ver vandaan.