Knarsend dialect
Door de dooi hangt er een grauwe nevel over de dalen. De schoorstenen roken flink, hier en daar heeft een boer een houtvuur aangestoken. Het damperige sfeertje geeft de toch al geïsoleerde dorpjes een extra besloten en geheimzinnig karakter. Dit afgeslotene typeert ook de bewoners. Ze staan bekend als kat-uit-de-boom-kijkers, ze spreken een knarsend dialect en vinden dat ze nergens bij horen. Een gezegde luidt: 'Ik kan niet Frans zijn, ik wil niet Duits zijn. Ik ben een Elzasser.'
Ja, dit zijn de Friezen van Frankrijk.
De Elzas is een typisch grensgebied, dat eeuwenlang de speelbal was in de oorlogen tussen Duitsland en Frankrijk. Het behoorde oorspronkelijk tot het Heilige Roomse Rijk, maar kwam na de Dertigjarige Oorlog (1648) gr
otendeels in Franse handen. Na de Frans-Duitse Oorlog van 1870 werd er sauerkraut gegeten. Toen de Vrede van Versailles in 1919 was getekend kwam er weer choucroute op tafel.
Hitler liet de Elzassers nog eens vier jaar sauerkraut essen en stuurde de Elzassische jongemannen het leger in. De Fransen maakte er daarna weer choucroute van met campagnes als 'Wees netjes, spreek Frans'. Maar hoe je het ook noemt, hét gerecht van de Elzas wordt bijna nergens anders in Frankrijk gegeten en in Duitsland overal. Dat zegt toch wel wat over de aard van het gebied.
