36º Pure testtrack

Voorbij de Taag kom ik op de 401. Deze weg, die langs de Montes de Toledo scheert, is pure testtrack. Het asfalt is zo mooi en rustig, en de bochten liggen zo goed dat je er toegangskaartjes voor zou kopen. En alsof er echt een race wordt gereden, zitten dorpsbewoners deze avond in grote getale op stoeltjes langs de hoofdstraat. Ik word bekeken, nagewezen en nageroepen. Als motortoerist ben je in deze streek kennelijk nog een bezienswaardigheid. Dit is dan ook wel echt een uithoek. Dit is de Extremadura.

37º Extreem hard

Toeristen kom je niet veel tegen in Extremadura, bekende plaatsnamen des te meer. Medellin, Guadalupe, Albuquerque, Trujillo, noem maar op. Maar dit zijn uiteraard niet de wereldsteden van de Amerika’s, maar de stadjes en dorpen waarnaar ze zijn vernoemd. Veel grote ontdekkingsreizigers kwamen namelijk uit Extremadura. Cortés, Pizarro, Alvarado, De Soto, Balboa, Valdivia. Vertrekken was en is hier al eeuwenlang de nationale sport, wat alles te maken heeft met de zware leefomstandigheden in het gebied. Extreme droogte, extreme hitte, arme gronden en armoede zijn de hoofdoorzaken. De bijnaam van de regio luidt dan ook Extremaduro en dat betekent extreem hard.