...Gibraltar pas zouden verlaten als de apen van de rots waren verdwenen. Daarom worden ze nog altijd beschermd en daar gedragen de apen zich ook naar. Arrogant sloffend steken de weg over als ik aan kom rijden. Eentje ligt zelfs te pitten op het asfalt. Maar dat heeft ongetwijfeld ook met de temperatuur te maken. Het is vandaag 37º op de rots.

Marokko in de verte

Een halve kilometer voor de top moet ik mijn motor op een parkeerplaats achterlaten en te voet verder gaan. Badend in het zweet bereik ik uiteindelijk de smalle top. De beloning is een ademstokkend 360 graden uitzicht. De bergachtige kust van Afrika kan ik nu heel duidelijk zien. Zelfs Ceuta, een Spaanse enclave in Marokko is zichtbaar. Daar vlakbij ligt Monte Hacho, waarschijnlijk een van de twee zuilen van Hercules, die vroeger het einde van de wereld markeerden. Die andere zuil was uiteraard Gibraltar zelf.

Het eind van de wereld is Gibraltar allang niet meer. Met uitzicht op het gekrioel van het stadscentrum, op de drukbevaren Middellandse Zee, op Afrika en Europa, voelt het eerder als het middelpunt. Of als de top. (lees verder)