Op een BMW GS of Suzuki V-Strom zou ik gek zijn geworden van plezier. Maar tot mijn verrassing gaat ook de Goldwing geweldig. De waterbuffel - zoals de Amerikanen hem noemen - danst er lichtvoetig doorheen en laat een enkele automobilist die ik inhaal onmiddellijk ver achter zich. De uitlaat en de stepjes schuren wel sneller dan verwacht over het asfalt. Maar echt schrikken wordt het als ik op een meter afstand langs twee herten jakker, die angstig tegen een rotswand staan gedrukt.
De laatste 10 km doe ik het rustig aan. Het is inmiddels aardedonker als ik op een verkeersbord bij het plaatsje Leggett een droevige mededeling zie staan. Einde van Highway 1. Mijn eerste 675 mijlen zitten erop.
In het volgende deel ga ik over de aansluitende 101 langs de kust van Oregen en Washington naar Canada.
