Slingerdijk

Na Durgerdam ga je langs de dijk het Waterland in. Omdat vroeger de dijken nogal eens doorbraken, is hier een prachtige polder ontstaan. Geen rechttoe rechtaan landschap, maar een slingerdijk met meertjes erachter - de littekens van dijkdoorbraken. Uitstekend viswater, naar het schijnt. Vanaf zes uur 's morgens lepelen vissers hier zij aan zij baars en voorn uit het water. Waarmee meteen het fabeltje is ontkracht dat werkelozen pas om elf uur uit hun bed vallen.

Achter de meertjes zie je contouren van Broek in Waterland, dat thuishoort in de top10 van Neerlands mooiste dorpen. In de Gouden Eeuw vestigden zich hier rijke Amsterdamse kooplieden. Hun vrouwen promoveren properheid tot statussymbool, waardoor Broek de naam kreeg superschoon te zijn. Dat op het dragen van smerige klompen de doodstraf stond, hielp ook een handje. IJzeren discipline dus. Je snapt nu al waarom dit volk destijds in staat was de wereldzeeën te veroveren.
Deze streek had vroeger de krant met de mooiste naam ooit: De Waterlander. Bestaat geloof ik niet meer.

Na een aantal bochten kom je bij het mini-dorpje Uitdam. Een mooi plekje om even de dijk op te lopen. In de achttiende eeuw wachtten hier de scheepskamelen. Geen onnodig grievende term voor allochtone werknemers, maar de benaming van drijvende dokken die om grote schepen werden geplaatst om de diepgang te verminderen. Aan de dijk wachtte men op hoog water om vervolgens langs de ondiepte van Pampus naar Amsterdam te kunnen varen. Het oergezellige café De Scheepskameel - geopend vanaf 10 uur - in Uitdam herinnert er nog aan.