Friese vrijheid

Even voorbij Stavoren gaat de route de Roode Klif op, een tien meter hoge keileembult, die bij helder weer van de overkant is te zien. Erbovenop staat het Friese vrijheidsmonument, met de spreuk 'Leaver dea as slaef'. (Liever dood dan slaaf.)

Voor Friezen is vrijheid het hoogste goed. Vandaag voegen ze de daad bij het woord en hebben ze massaal vrijaf genomen om op de fiets ongedwongen te genieten van het heuvellandschap van Gaasterland. Of om te zonnen op de IJsselmeerstrandjes. En dan maken we onszelf wijs dat de echte levenskunstenaars ergens aan de Middellandse Zee wonen. Kom op, zeg. Zelden zag ik zoveel opgewekte, zorgeloze mensen bij elkaar als op een zonnige dag aan de Friese IJsselmeerkust. Snel gaat het niet met al die fietsers, maar ik rij erlangs met een glimlach van oor tot oor.

De polder in

De bochtige weggetjes naar Lemmer rijden heerlijk en het sfeervolle centrum van deze waterstad verleidt je tot een langdurig verblijf op een terras aan de Langestreek - een gracht vol plezierjachten. De tijd die je ermee verliest kun je daarna weer inhalen, want direct na Lemmer ga je de Noordoostpolder in. En daar hoef je slechts twee keer van het zadel af. In Urk en Schokland.

De afstand Lemmer-Urk is een kilometer of 25. Dat betekent dat je ruim een kwartier de tijd hebt om te bedenken waarom de Noordoostpolder zestig jaar na de drooglegging nog altijd niet tot leven is gekomen.