Maanlanding 

In de tweede week van juni gaat de pas - na drie weken bulldozeren - open. Goede kans dat je dan tussen de hoge sneeuwwallen moet rijden. Zelfs in juli kun je hier nog in winterwonderland terecht komen, zoals de Tourkaravaan in 1996 merkte, toen de col wegens zware sneeuwstormen uit de etappe werd geschrapt – net als de Galibier (2645 m) trouwens.

Bovenop de col wacht een weids plateau met een herberg en een kerkje, die ongeveer net zo oud zijn als de weg. De herberg is al die tijd in handen geweest van de familie Machet, van wie ik de blonde kleindochter Sylvie in het bijbehorende souvenirwinkeltje aantref. Het robuuste kerkje heeft geen pastoor, dus eigenlijk is het een kapel. Maar dat is nog altijd meer dan het simpele kruis of bidkastje waar de meeste passen het mee moeten doen. Het geeft nog maar eens aan wat voor waarde er werd toegekend aan de col. Het was dan wel geen landing op de maan, maar veel scheelde het niet. Niet voor niets werd de officiële opening van de Col de l'Isèran verricht door de toenmalige Franse president Albert Lebrun. 

Met de opening van de col was ook de Route des Grandes Alpes een feit, de 700 km lange route die het meer van Geneve verbond met de Middellandse Zee.