Krakenes Fyr (1906) is niet zomaar een vuurtoren, maar een icoon voor Noorwegen op zijn wildst. Deze plek heeft alle Noorse windrecords in handen. ‘Als het ergens anders waait, stormt het hier,’zegt Thomas Bickhardt, een Duitse psycholoog die sinds 1994 de vuurtorenwachter is. ‘De oceaangolven slaan dan over vuurtoren heen. Het zeezout trekt dwars door de houten muren naar binnen. Alle ruiten zijn van flexibel plexiglas. Normaal glas zou er als een zeepbel worden uitgeblazen. Er gaan in de winter weken voorbij dat ik niet meer met mijn vrouw kan praten door de herrie. Mijn auto moet ik dan een kilometer verderop neerzetten, anders slokt de zee hem op. Maar ik zou nooit meer ergens anders willen wonen.’
Behalve vuurtorenwachter en psycholoog is Thomas vooral fotograaf. Zijn hoofdthema: zijn eigen huis en omgeving. Boeken, dvd’s en video’s heeft hij volgeschoten. Zijn foto’s prijken in talloze brochures en zelfs in reclames van onder meer een Noorse fabrikant van extreme verf. Het gevolg: Kråkenes Fyr is hard op weg een toeristische topattractie te worden. Met busladingen tegelijk komen de toeristen er tegenwoordig op af.
Het kost Bickhardt ook maar weinig moeite om de acht kamertjes van het stormhuis vol te krijgen. Ook deze avond is het volle bak. De kamers zijn eenvoudig en koken kan in een gemeenschappelijk keukentje. De prijs varieert van een kleine 50 tot ruim 100 euro per nacht per persoon. Voor een dergelijke superexclusieve plek is dat aan de bescheiden kant. En de gasten van vanavond kunnen het lijden. Ik sta samen te koken met onder meer een Duits/Russisch beursmakelaars-echtpaar, een hooggeleerd Italiaans stel en een Nederlandse chirurg met een Multistrada. En iedereen aan de spaghetti natuurlijk.
Toen ik ruim twintig jaar geleden voor het eerst in Noorwegen kwam, was ik diep onder de indruk, overdonderd en betoverd. Te vergelijken met een eerste kus van een eerste grote liefde. Daarna kwam ik nog vaak terug, zonder ooit meer de sensatie van de eerste keer te voelen. Tot vandaag. Ik voel het weer, de rare Noordelijke Betovering.
Aan de keukentafel heerst een prettig soort opwinding, omdat we allemaal het bijzondere van deze plek aan de rand van de wereld aanvoelen. En die Russische beursmeid, die het lonken niet kan laten, is een stuk leuker dan haar beroep zou vermoeden. Dat helpt ook. De banden worden nog verder aangehaald als de stroom tijdelijk uitvalt en daarna de waterleiding. 'Ach, wat heerlijk authentiek. Kom daar nog maar eens om in het Raddison SAS,' zegt de verwende Duitse beursgoeroe.
