Akelige afgronden
Oost-Noorwegen heeft nog een pluspunt: relatief goed weer. Maar vandaag even niet. Vanaf de boot in Oslo tot Hamar aan toe zeikt de hele ochtend onafgebroken. Normaalgesproken wordt men daar niet vrolijk van. Maar in dit geval begin ik hem zelfs een beetje te knijpen. De onverharde wegen zouden goed berijdbaar zijn, maar bij aanhoudende regen wordt het een ander verhaal. Een angstige rit van vier jaar geleden over de Oude Strynefjellweg, in het westen van Noorwegen, spookt soms nog door mijn gedachten. Zware regens hadden het bovenlaagje van de weg in klei veranderd en langs akelige afgronden glibberde ik alle kanten op. Ik reed op een toermotor met asfaltbanden, maar was met een rollator niet veel trager geweest.
Uitzichtloze regen
Nu ben ik op een KTM 990 Adventure. Minder gewicht, meer bandenprofiel, langere veerpoten en een 21-inch voorwiel. Dat moet beter gaan. Maar ik heb mijn twijfels over felheid van het blok. De 990 heeft 98 pk, maar het venijn waarmee hij zijn krachten op het achterwiel overbrengt, heb ik bij een grote allroad nog niet eerder meegemaakt. Vergeleken een BMW GS, een Varadero of een V-Strom vind ik het een beest. De gasdosering vraagt om de precisie van een horlogemaker en dat is misschien niet zo ideaal op hobbelwegen. We zullen zien. Voorlopig maak ik me meer zorgen om die uitzichtloze regen.