De Rondetunet ligt aan het begin van rijksweg 27 (asfalt) en die weg is door de maker van mijn route en zijn collega’s tot de adelstand verheven. Samen met zeventien andere Noorse topwegen hoort de RV 27 bij de Nasjonale Turistveger. Dat heeft de weg vooral te danken aan zijn uitzichten op de Rondane, het oudste nationale park van Noorwegen, met tien bergpieken van boven de 2000 meter. Het beroemdste uitzichtpunt is de plek waar de Noorse schilder Harald Sohlberg zijn ezeltje neerzette om zijn beroemde Rondane-schilderijen te maken. Daar hebben ze nu een soort balkon aangelegd dat vlak aan de weg ligt.

Om een of andere reden mag je niet met de motor door het natuurpark (1000 km2) raggen. Maar langs de noordkant van het gebied loopt wel mijn volgende onverharde weg: Grimsdalen. Ruim 45 km, waarvoor de routeplanner 4,5 uur uittrekt. Maar dat is dan waarschijnlijk inclusief lunch en diner, want met de motor zou je het in een half uurtje kunnen doen. De onverharde weg doet hier nauwelijks onder voor asfalt. Maar behalve weer de schapen, zijn nu ook auto’s een remmende factor. Ik kom er zeker twintig tegen. Geen wonder, want Grimsdalen oogt op deze zonnige dag fantastisch. Een brede vallei met zicht op de reuzen van de Rondane en een sprankelende stroompje naast de weg.

Nadat de vallei zich vernauwt tot enkele honderden meters, kom ik op een hoogvlakte van bijna 1200 m uit. Ik voel me on top of the world en meen zelfs de besneeuwde toppen van de Jotunheimen te ontdekken, die hier 150 km vandaan liggen. Hiervoor heb je nou een allroad, om op dit soort plekken te komen. En om weer tien bompengels bij een slagboom te betalen.