De derde reden doemt noemt vijf kilometer op. Een Mautstation. Ik schrik me een ongeluk. Want maut is tol. Nadat mijn hartslag tot onder de 120 is gezakt, betaal ik vijf euro. Maar op de Timmelsjoch ben je het dubbele kwijt, dus die reden telt niet echt.

Daarna gaat het snel omhoog. Mijn oren ploppen een keer of twee, ik moet even stoppen omdat ze de weg aan het verbreden zijn en vervolgens rijd ik een tunnel in. Aan het eind van de tunnel staat een bordje met de hoogte: 2829 m.
'Ben ik er nou al?' denk ik. Van een afsluiting heb ik niets gemerkt. En voordat ik ook maar iets van rijsensatie hebt gevoeld, sta ik op het hoogste punt. Dat moet reden vier tot en met negen zijn waarom motorrijders deze weg links laten liggen. En dan moeten ze ook nog eens dezelfde weg terug nemen. Reden nummer tien.