De hoogtijdagen van de Britbike
De inhoud van Neil's schuur zou zo in een museum kunnen staan. Behalve de Commando, heeft hij een Sunbeam S7 uit 1951, een Velocette Venom uit '60, BSA's uit '64, '67 en '71 en een Triumph Tiger uit '74. Samen vertegenwoordigen ze de hoogtijdagen en de neergang van de Britse motorindustrie. Bij wijze van knipoog heeft Neil ook nog een Honda 750 uit 1973. Want dat is volgens hem de hoofdverantwoordelijke voor de ineenstorting van de eens zo toonaangevende Britbikes. De toegift is een Indiase Royal Enfield Bullet uit 2001, die nog eigenwijzer is dan alle Britten bij elkaar.
De meeste zijn pure klassiekers. Maar heel anders dan in een museum staan er bij deze motoren geen bordjes 'Niet aanraken a.u.b.' Integendeel. Er moet mee gereden worden. En dat hoeft lang niet altijd zachtzinnig te zijn. Anders dan de reputatie doet vermoeden, kunnen de Britbikes tegen een stootje. Door veel klein onderhoud weet Neil grote problemen te verkomen. En als er toch iets kapot gaat, beschikt hij altijd nog over een flinke voorraad reserveonderdelen.
Floris spelen
Om eerlijk te zijn, heb ik aan geen van de modellen persoonlijke herinneringen. Toen de BSA A65 Thunderbolt uit 1971 op straat verscheen, was al mijn aandacht gericht op het verkrijgen van een skippybal en het naspelen van Floris met een gordijn op mijn rug. Wat ik in mijn kortebroekenperiode wel meekreeg, was dat Engelse merken snel, stoer en een beetje link waren. Die indruk is altijd blijven hangen. Toen ik drie jaar geleden een mooie Kawasaki W650 (retro Britbike) tegenkwam, kocht ik hem meteen. Hierdoor kreeg ik zowaar het idee dat ik wist hoe zo'n oude motor reed...
