De Koninklijke Pyreneeën | Spanje
In de Tour de France zijn de Alpen en de Pyreneeën eeuwige rivalen. Welk gebergte is het zwaarst voor de renners? Wie van de twee heeft de Koninginnenrit? Meestal slaat de balans door naar de Alpen. Maar als ik begin juni vlak voor Perpignan de paarsblauwe Pyreneeën steil en fier uit de Middellandse Zee zie rijzen, is me duidelijk dat dit gebergte nergens voor onder doet. En kijk, het heeft zijn kroon zelfs al opgezet: de Puigmal (2913 m) is geheel bedekt met een stervormige sneeuwkap.
Als ik mijn Suzuki V-Strom DL 1000 via de Col d'Ares de grens over stuur, springen de verschillen zijn tussen de Franse en de Spaanse kant van het gebergte direct in het oog. De wegen op het Franse deel zijn smal, de bochten liggen niet lekker, het asfalt is matig, de mensen zijn oervervelend en het regent pijpenstelen. Aan de Spaanse kant breekt de zon door, ligt prachtig breed asfalt met mooie bochten, zwaaien de mensen me vriendelijk toe en is het eten verrukkelijk. Oké, ik overdrijf een beetje. Fransen zijn aardiger dan Spanjaarden en ze koken tien keer zo goed. Maar de Spaanse wegen, echt, die zijn stukken beter dan de geasfalteerde geitenpaden van de Fransen.
Kronkelwegen in de diepte
Bovenop de Col d'Ares (1513 m) kom ik een groepje Amerikanen tegen. Ze zijn op zware huur-BMW's via de Alpen in Catelonië terechtkomen. Vanuit Barcelona verkennen ze nu de omgeving. 'We zijn hier al voor de derde keer,' vertelt de magerste van de vier. 'Sommige wegen hier zijn echt ongelooflijk. En elke keer zijn het er meer.'
Op de kaart wijst hij een grote lus aan. 'Rondje Andorra, moet je doen,' zegt hij. 'Helemaal te gek. Alleen in Andorra zelf moet je uitkijken, want van elke werkloze hebben ze een politieagent gemaakt. In Spanje heb je nergens last van.'
'Look at that!' roept de dikkerd van het gezelschap. Boven ons cirkelen een paar enorme roofvogels. 'Gieren. Ze ruiken de dood,' zegt de lange magere, die in toepasselijk zwart is gekleed. Hij slaat zijn arm om zijn maat en begint een oude Carpenter-hit te zingen. 'Why do birds suddenly appear, every time you are near? They long to be, just like me, close to you!'
'Niet grappig!' roept de dikkerd die licht bezweten naar de kronkelwegen in de diepte kijkt.